สวัสดีครับ

ผมชื่อ   นาย  ชลธิตโคตรวงษ์      ชั้น ม.5/3  เลขที่  24

เรียนอยู่โรงเรียนราชประชานุเคราะ 27

วันนี้จะแต่งนิทาน    เรื่อง พรานใหม่ผู้กล้า

พรานใหม่คนหนึ่งมักจะเข้าไปถามพวกคนตัดไม้ว่าเห็นหมูป่า บ้างไหม บริเวณใดมีกวางมีเนื้อบ้าง

เเต่พวกคนตัดไม้ก็ยังไม่เคยเห็นพรานใหม่ผู้นี้ล่าสัตว์ใดได้สักตัว

วันหนึ่งพรานใหม่เข้าป่ามาเเต่เช้าพลางถามคนตัดไม้ว่า

“พี่ชาย เห็นรอยเท้าสิงโตที่ไหนบ้าง ช่วยบอกด้วยเถิด”

คนตัดไม้ก็บอกว่าเห็นอยู่ไม่ไกลนัก ตนยินดีจะพาไปล่าถึง หน้าปากถ้ำสิงโตเลยทีเดียว

เมื่อได้ยินเช่นนั้นพรานใหม่ก็ถึงกับส่ายหน้าปฏิเสธเป็นพัลวัน ว่าตนเพียงอยากเห็นรอยเท้าสิงโตเท่านั้น มิได้อยากล่าสิงโต

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “ผู้ที่ขี้ขลาด มักเเสดงว่ากล้าหาญเมื่อภัยยังไม่มาถึง

 

เรื่องที่ 2  เรื่อง ชาวนากับงูพิษ

ลูกชายคนหนึ่งของชาวนาได้เดินไปเหยียบหางงูโดยบังเอิญ งูจึงแว้งกัดเขาจนตายผู้เป็นพ่อ

ได้ถือขวานไล่เจ้างูตัวนั้นไปด้วยความแค้น และตัดหางของมัน ด้วยเหตุนี้งูจังกลับมาแก้แค้นเขา

โดยเริ่มกัดพวกวัวควายของชาวนาหลายครั้ง ทำให้ชาวนาเดอดร้อนมาก ในที่สุดชาวนาก็คิดว่าหาก

ยุติเรื่องราวทั้งหมดกับเจ้างูนะเป็นการดีที่สุด เขาจึงนำอาหารและน้ำผึ้งไปยังที่หลบซ่อนของงู

พูดกับมันว่า “เรามาลืมเรื่องราวทั้งหมดและอภัยให้กันเถอะ บางทีเจ้าอาจจะทำถูกก็ได้ที่ลงโทษลูกชายของข้าและแก้แค้น

ฝูงวัวควายของข้า แต่ข้าก็ทำถูกเหมือนกันที่พยายามจะแก้แค้นให้เขา ตอนนี้เราต่างก็สาสมแก่ใจแล้ว ทำไมเราไม

กลับมาเป็เพื่อนกันอีกครั้งล่ะ?” “อย่างเลย” เจ้างูพูด “เอาของกำนัลพวกนี้กลับไปเสีย เพราะเจ้าจะไม่มีวันลืมเรื่องที่ลูกชายของเจ้าตาย

เช่นเดียวกับข้าที่จะไม่ลืมเรื่องที่สูญเสียหางไป”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “บาดแผลอาจให้อภัยได้แต่ไม่อาจลืมได้

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s